Ścienna czy podtynkowa — od tego zacznij, bo jednych i drugich jest tu podobnie wiele. Ścienną wymienisz bez kucia i bez ruszania płytek, podtynkowa chowa mechanizm w ścianie, więc trzeba ją zaplanować przed położeniem glazury. Jeśli ciśnienie skacze przy włączeniu pralki, poszukaj nielicznych wersji termostatycznych. Klasa przepływu mówi, ile wody realnie poleci: S daje mocny strumień, A i Z zużywają jej mniej. Warto też spojrzeć na grupę akustyczną — klasa I znaczy pracę do 20 dB. Deante, Oltens i Neo.
Wyjście na wąż prysznicowy to standardowy gwint G1/2", więc węże i słuchawki innych producentów pasują bez przeróbek. Inaczej jest przy rozwiązaniach podtynkowych: element natynkowy dobiera się do konkretnego korpusu podtynkowego, a nie zamiennie między systemami.
Zalecane ciśnienie robocze armatury to zwykle 0,5–5 bar, a baterie mieszaczowe i jednouchwytowe pracują już od dolnej granicy tego zakresu. Jeśli wybrany model jest termostatyczny, potrzebuje wyższego i — co ważniejsze — zbliżonego ciśnienia na obu przyłączach, bo inaczej termostat nie utrzyma ustawionej temperatury; minimalne ciśnienie podaje instrukcja konkretnej baterii.
Montaż podtynkowy wymaga wcześniejszego zainstalowania korpusu podtynkowego (boxa) przed wyłożeniem płytek. Następnie montuje się wykończenie (głowicę termostatyczną lub zawory). Zalecamy montaż przez wykwalifikowanego hydraulika.
Baterie termostatyczne wymagają oddzielnych przyłączy ciepłej i zimnej wody w odpowiedniej odległości (zazwyczaj 150 mm). Temperatura ciepłej wody powinna wynosić 55–65°C, a zimnej poniżej 20°C dla prawidłowego działania termostatu.